Monte Andrea (Firenze, sec. XIII), altrimenti conosciuto come Montandrea, fu un poeta toscano. Fu uno dei principali seguaci della scuola guittoniana, della quale spinse fino agli estremi lo sperimentalismo formale ed il linguaggio difficile ed oscuro. Si sa molto poco della sua vita. Certamente fu esiliato da Firenze fra il 1267 e il 1274, rifugiandosi a Bologna, per la sua appartenenza ai guelfi. Fu forse banchiere, ma durante la sua vita ebbe probabilmente problemi economici. Appare nella lista degli abitanti della parrocchia di Santa Maria sopr'Arno. Opere e Stile Ci restano 11 canzo

Jeżeli mam dostać tylko tysiąc, to ty bierzesz cztery, to za dużo dla ciebie. — No to zastanówmy się, jak łódź na brzeg chyłkiem sprowadzić… W tej chwili otworzyły się drzwi gospody i jeden z gości wyszedł na podwórze. Helmer nie mógł podsłuchiwać dalszej rozmowy, więc wszedł do izby, gdzie zawsze zasiadał, gdy z Jefrouw Mietje do brzegu przybijali. Gdy gospodyni go ujrzała, podniosła się z krzesła i wyciągnęła do niego ręce. — Ach! Mister Helmer! Witaj! Widok takich ludzi może innych wprawić w dobry humor.

Czerwonoskórzy przechowują także w pamięci wspomnienie kwiaciarnia internetowa potopu. Indianie Wrony powiadają, że tylko jedna para ludzi ocalała z potopu. Uratował ich Wielki Duch, posyłając ogromnego żółwia. Para z całym swoim dobytkiem zamieszkała na grzbiecie tego zwierzęcia i przebywała na nim dopóki woda nie opadła. Ta góra, którą widzicie, jest wyższa od otaczających, dlatego pierwsza wynurzyła się spod wody jako wyspa. Hostessa niezwruszona niezwykle wykrzykuje nierdzewne okienka.